DÖNÜŞ YOLU

İnsan kuş misali nerden nereye nasıl ve ne zaman harekette bulunacağını kestiremiyor bazen,sabah İzmir’den çık yola in İstanbula’a sonra Trabzon,şu saat itibariyle de solumaktayım Artvin Borçka havasını. Tahminen 1 saat içinde evimde olacağım ama içimde bir burukluk var. Ben sanırım çok çabuk alışıyorum olduğum yerlere aşık oluveriyorum birden havasına ,suyuna,toprağına,insanına yani o bölgenin fiziki ve beşeri coğrafyasına. Evet sonunda tilki kürkçü dükkanına geri dönüyor. Yeni bir dönem ve belki de yeni bir hayatın başlangıcına doğru. Kim bilebilir ki insanoğlu her şeye ve her yeniliğe gebe.yazımı yolda tamamlayamayınca böyle oluyor şimdi ben ne yazıp da doldurayım bu sayfayı diye düşünüp duruyor. Boşverrrrrrr hiç bişey yazma zaten içimden gelmiyor hiç.Saat 00:00 içim buruk ya ben niye böyleyim. Kendime gelmem sıyrılmam lazım üzerimdeki bu yükten. Ve lütfen zat-ı muhterem şahıs benimle irtibata geç ben senin kamburunu daha fazla taşıyamayacağım. Anlarsın ne demek istediğimi Eylül oldu farkında mısın? Önemli olan söz vermek değil verdiğin sözde durabilmektir.