BAHAR

Bahar, yalvaririm çek git isine!..
Salma üstüme çiçeklerini,
...aklimi çelme!..
Her sabah çimenlerin çiyden ürpererek uyaniyor bahçemde; sonra
günesle oynasip tütsülenmis gibi bugulaniyor.
Ne zaman sokaga çiksam badem agaçlari salkim saçak çiçek...
Kavaklar kipir kipir, islik isliga meltem...
Kirda dayanilmaz bir kekik kokusu, toprakta türlü çesit börtü
böcek...
Yapma bunu bana bahar,
Böyle üstüme gelme...!

* * *

Zaten damarlarima zor zaptediyorum kanimi...
Çoktan cemreler düsmüs beynime, yüregime...
Kalbimin buzlari erimis.
Gögüs kafesimde ne idügü belirsiz bir kipirtiyla geziyorum
nicedir...
Bir de sen çildirtma beni...
Krizdeyim ben... tembelligin sirasi degil, uyamam sana...
Al git serçelerini sabahlarimdan, çaglalarina, kokularina hakim
ol.

Meltemlerine söyle, deli gibi islik çalip sokaga çagirmasinlar
beni...
Bulutlarin üsüsmesin basima...
Girme kanima benim...
.yoldan çikarma...!

* * *

Sen ki en cilvelisisin mevsimlerin,
afrodizyaklarin en etkilisi,
Sevdanin suç ortagisin.
Kiyma bana...!
Biliyorum çünkü, yine kandirip yesillendireceksin aska; gövdemi
azdirip sonra birden çekip gideceksin.
Tam kanim kaynamisken sana, toplayip allarini morlarini, beni
bir
kurakligin ortasinda terk edeceksin...
O iple çektigim isigin, dayanilmaz olacak o zaman...
Ne o delismen sabahlar kalacak, ne günaha çagiran çapkin
eteklerin
uçustugu günbatimlari...
Tembel kuslarin sakimaktan bitap, ebruli çiçeklerin
kokmaktan...
Buselerin nemi kuruyacak çöl rüzgarlarinda...
Yeserttigin çiçekler, yürekler solacak; damar damar çatlayacak
ruhumuz...
Hayat, bir ezik otlar diyarina dönüsecek yeniden... yüregim
viraneye...
Her bahar sarhoslugu gibi, geçecek bu sonuncusu da...
Ebedi bahar, bir baska bahara kalacak.

* * *

Iyisi mi, hiç azdirma ruhumu bahar...
Is açma basima...
Git isine!
Yoldan çikarma beni!..
Sevgili Can Dündar tanışmıyor muyuz acaba bir yelerden ben bir bahar günü tutuldum aşka ne gitmek biliyor ne tükenmek. Bence de bahar azdırır ruhları